Γράφει ο Δημήτριος Κωνσταντάρας, Δόκιμος Αναλυτής ΚΕΔΙΣΑ
Η αναφερόμενη ως προληπτική επίθεση του Ισραήλ στις 13 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε μετά από έναν ενδελεχή σχεδιασμό και διενεργήθηκε σε ένα χρονικό πλαίσιο που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαίο. Διάφορα γεγονότα συνετέλεσαν στην εκτέλεση της επιχείρησης, η οποία αποτελεί το αποκορύφωμα μιας στρατηγικής αλληλεπίδρασης και σύγκρουσης ανάμεσα στις δύο χώρες εκτυλισσόμενη από το 2023.
Η χρόνια αυτή αναφέρεται ως το ζενίθ της ισχύος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Αρχικώς, το Ιράν υπήρξε σημαντικός στρατιωτικός εταίρος της Ρωσίας, από την έναρξη του Ρώσο-Ουκρανικού πολέμου, λαμβάνοντας σημαντικά οφέλη στον τομέα τον στρατιωτικών εξοπλισμών όπως : την συμφωνία αγοράς των ρωσικών SU-35 ( Η συμφωνία έπειτα από πληθώρα παραγόντων και κυρίως την Ρωσική στάση απέναντι στον πόλεμο δεν ευδοκίμησε, το Ιράν μάλλον θα επιλέξει τα Κινεζικά και δοκιμασμένα στην σύγκρουση Ινδίας- Πακιστάν J-10C), τα επιθετικά ελικόπτερα Mi- 28 και τα εκπαιδευτικά αεροσκάφη Yak- 130. Η εμβάθυνση των οικονομικών και διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών, συμπληρώνεται και από την περαιτέρω συσπείρωση και ενδυνάμωση του λεγόμενου Άξονα της Αντιστάσεως.
